مواد مخدر نه تنها تهدید برای اقتصاد وامنیت ما بوده بلکه روابط مستقیم با تروریزم دارد وکشورافغانستان را در سطح جهانی نام بد ساخته ومانند مرض سرطان  به فامیل های افغانها راه پیدا کرده و به شکل تدریجی زندگی مردم افغانستان را محو مینماید .درآن مناطق افغانستان که کوکنارکشت میشود اکثر مردم آن معتاد به هیروئین شده وبشکل تدریجی زندگی خود را ازدست میدهند.اگر از یک جانب به واسطه زرع مواد مخدر مردم کشورهای خارج متضرر میگردند وازطرف دیگر خود فامیل های افغانها درین آتش مواد مخدر می سوزند...

آنهایی که زرع ویا قاچاق مواد مخدررا میکند باید اینرا بدانند که همین کشت وقاچاق مواد مخدر زندگی اولاد های شانرا میگیرد.

نگذارید که یکباردیگر افغانستان بدست ترورستان وهمسایگان ما بیفتد.

دین مقدس اسلام، دین نجات بشریت، عزت، صلح، امنیت ودین خوشبختی و کامیابی فامیل ها میباشد، نه دین خشونت و تباهی بشریت.

اگر ما درکشورخود کشت تریاک را ازبین نبریم یا جهان ویا تریاک ما را ازبین می برد، بخاطریکه طی سه سال بعضی کشورهای خارجی هشدارمیدهند ومیگویند که اگر کشت کوکنار را متوقف  نسازید از فضا به وسیله طیاره مواد کیمیاوی بالای مزارع می پاشیم اما من اجازه چنین عملی را نمیدهم، مگرآنها  تاکید  میکنند که طریق دیگیری را جهت از بین بردن آن پیدا میکنند.

اگر هر کارمند و یا هر فرد از کشور بخاطر جلوگیری از کشت و قاچاق مواد مخدر کمی غفلت نمایند گویا که همرای اولاد و زندگی خود ظلم و جفا نموده است. بخاطریکه مافیای مواد مخدر در بیرون از کشور نشسته و آنها بخاطر خرابی و بربادی کشور عزیز ما برای قاچاقچیان مواد مخدر زمینه را مساعد ساخته و ازین مدرک در بانک های خارجی پول ذخیره مینماید .سود به دیگران و بدنامی اش نصیب کشور مان میگردد.

پول بدست آمده از تریاک برای تروریزم کمک مینماید و سبب قتل و از بین بردن علما، معلمین و مسدود نمودن مکاتب و سوختاندن کلینک ها میگردد که مانع بزرگی در جهت پیشرفت و رشد جامعه ما میباشد. مواد مخدر افغانیت، تاریخ و ارزشهای دینی راستین مارا به خطر مواجه میسازد. بنابرین این وجیبه  دینی و و طندوستی ما است تا  تمام افراد حکومت و مردم این کشور خود شان خاک خود را از بدنامی لکه سیاه تریاک نجات بدهند.

در ولایاتی که حاکمیت دولت حاکم بود، کشت تریاک کاهش یافته است و در ولایاتی که حاکمیت دولت ضعیف بود در آنجا کشت تریاک افزایش یافته است.

در قاچاق تریاک مافیای بین المللی دست دارند نه افغانها. مردم و دولت افغانستان در جهت از بین بردن تریاک شب و روز تلاش مینمایند، خارجی ها هم باید مافیای خود را از بین ببرند.

صلاحیت دار این کشور خود افغانها است، محافظت و اختیار اش مربوط افغانها است، خارجی ها تنها همکاران و کمک کنندگان ما هستند.

اگر کدام کارمند دولت  یا بطور اخص یکی از افسران پولیس، بجای اطاعت از امرین خود، از اوامر کدام خارجی اطاعت نماید، از وظیفه اش سبکدوش میگردد.